10 ευκαιρίες για τις εταιρείες tech το 2026

Ενισχύοντας τις αποδόσεις επένδυσης (ROI) μέσω ενός επιταχυνόμενου κύκλου επενδύσεων στον χώρο της τεχνολογίας.

Σύνοψη

• Οι εταιρείες τεχνολογίας μπορούν να επιταχύνουν την ανάπτυξη τους το 2026, μέσω συγχωνεύσεων και εξαγορών, κοινοπραξιών και λύσεων με έμφαση στη διαλειτουργικότητα και την ενσωμάτωση physical AI, στοχεύοντας στην καινοτομία.
  
  
• Ενσωματώνοντας ασφαλείς πρακτικές ΑΙ, υιοθετώντας εύρωστα πλαίσια ψηφιακής κυριαρχίας (sovereignty-by-default), και αξιοποιώντας εξειδικευμένους τεχνικούς ρόλους, επιτυγχάνεται η υιοθέτηση σε κλίμακα και η ενίσχυση της διακυβέρνησης.
  
  
• Η βιώσιμη αξία μπορεί να δημιουργηθεί, μετασχηματίζοντας τα επιχειρηματικά μοντέλα με σχήματα τιμολόγησης βάσει αποτελεσμάτων (outcome-based pricing) και βελτιστοποιώντας τις στρατηγικές ΑΙ σε όλο το εύρος των επιχειρηματικών λειτουργιών.

O κλάδος της τεχνολογίας εισέρχεται στο 2026 σε ένα περιβάλλον επιταχυνόμενης υιοθέτησης της τεχνητής νοημοσύνης (AI), γεωπολιτικής πολυπλοκότητας και αυξανόμενης πίεσης για μετρήσιμα αποτελέσματα. Οι εταιρείες στον χώρο του tech δίνουν έμφαση στην απόδοση των επενδύσεων (ROI) σε AI, στον επανασχεδιασμό των επιχειρηματικών μοντέλων και την υλοποίηση σε κλίμακα. Τα στελέχη δε διερωτώνται, πλέον, αν το AI θα μετασχηματίσει την επιχείρησή τους — ρωτούν πώς να υλοποιήσουν στρατηγικές που είναι σχεδιασμένες εξαρχής γύρω από το AI (AI-native strategies), διασφαλίζοντας, αφενός, ασφαλείς και αξιόπιστες πρακτικές και, αφετέρου, τη δημιουργία αξίας μέσω λύσεων που βασίζονται σε αυτόνομους AI agents.

Αυτή η επιτακτικότητα ενισχύεται από το λειτουργικό περιβάλλον το οποίο γίνεται ολοένα και λιγότερο γραμμικό και συνεχώς πιο επιταχυνόμενο, ευμετάβλητο και διασυνδεδεμένο (NAVI). Οι οργανισμοί θα διατηρήσουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα μόνο εάν ενστερνιστούν αυτόν τον κόσμο της «υπερρευστότητας», όπου αυτόνομα συστήματα θα αναλαμβάνουν τις εργασίες ρουτίνας, ενώ το ανθρώπινο δυναμικό θα επικεντρώνεται σε στρατηγικά έργα. Τεχνολογίες όπως το αυτόνομο AI, το Web3 και τα «έξυπνα» συμβόλαια, μπορούν να εξαλείψουν τα σημεία τριβής και να επιτρέψουν την ευέλικτη διακυβέρνηση σε πραγματικό χρόνο.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι παρακάτω ευκαιρίες αποτελούν ενέργειες για τα ανώτατα στελέχη του κλάδου τεχνολογίας να προωθήσουν την ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα και την εμπιστοσύνη, σε ένα ταχέως μεταλλασσόμενο περιβάλλον.

Ευκαιρία 1

Επιτάχυνση της ανάπτυξης μέσω οικοσυστημάτων στοχευμένων συγχωνεύσεων και εξαγορών, αλλά και κοινοπραξιών, εν μέσω της ραγδαίας εξέλιξης του ΑΙ.

Η ταχύτητα αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα επιτυχίας το 2026. Ο αστραπιαίος ρυθμός καινοτομίας της τεχνητής νοημοσύνης, καθιστά την ταχύτητα ως κορυφαία προτεραιότητα για το πώς οι εταιρείες αναπτύσσονται και διεκδικούν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Οι οργανισμοί που κινούνται γρήγορα — χωρίς να υπονομεύουν τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων τους (interoperability) ή τα πλαίσια διακυβέρνησης — θα είναι καλύτερα προετοιμασμένοι για να ανταποκριθούν σε σενάρια όπου η αξία συγκεντρώνεται σε περιορισμένο αριθμό παικτών.

Στη σημερινή οικονομία, που λειτουργεί με γνώμονα τα data, οι εταιρείες του tech συνάπτουν δομημένες συμμαχίες και συνεργασίες που επικεντρώνονται στα αποτελέσματα, για να «ξεκλειδώσουν» νέες αγορές, να ενισχύσουν τη διανομή λύσεων και υπηρεσιών και να κωδικοποιήσουν τα δικαιώματα δεδομένων. Η συνεργασία της EY με την NVIDIA, που έφερε νέες λύσεις διαχείρισης κινδύνου στην πλατφόρμα EY.ai, δείχνει πώς οι συμμαχίες μπορούν να συνδυάσουν την κλαδική γνώση με τις προηγμένες υποδομές AI για να επιταχύνουν την καινοτομία και να προσφέρουν διαφοροποιημένη αξία. Τέτοιες συνεργασίες, όχι μόνο επιταχύνουν την ανάπτυξη, αλλά επιτρέπουν, επίσης, την πρόσβαση σε τομείς που προηγουμένως είχαν ρυθμιστικούς ή χρηματοοικονομικούς περιορισμούς. Μια πρόσφατη έρευνα της EY μεταξύ διευθυντικών στελεχών του κλάδου της τεχνολογίας, έδειξε ότι το 83% θα δώσουν προτεραιότητα σε κοινοπραξίες και συμμαχίες εντός των επόμενων μηνών — αύξηση σχεδόν 30% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2025 — υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για γρήγορη δράση.

Ταυτόχρονα, η αγορά ενθαρρύνει τις στοχευμένες συγχωνεύσεις και εξαγορές — με τις μεγάλες εταιρείες να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για startups που διαθέτουν assets που υποστηρίζουν την προηγμένη ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης ή διαθέτουν ομάδες διαχείρισης δεδομένων με περιζήτητα skills. Οι διορατικοί ηγέτες θα ακολουθήσουν μια προσέγγιση που περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω, αναζητώντας συνεργασίες και εξαγορές που μπορούν να βελτιστοποιήσουν τα χαρτοφυλάκιά τους και να βοηθήσουν στην αξιοποίηση ταχέως αναδυόμενων ευκαιριών, πριν αυτές εξαφανιστούν.

Η επιτυχία σε αυτό το τοπίο, απαιτεί περισσότερα από ευκαιριακές συμφωνίες. Οι οργανισμοί πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στη διαλειτουργικότητα και σε διαφανείς μηχανισμούς δημοσιοποίησης αποτελεσμάτων, από την αρχή. Ενσωματώνοντας αρχές διακυβέρνησης και ευθυγραμμίζοντας τα κίνητρα σε όλο το οικοσύστημα και τις συνεργασίες, οι εταιρείες τεχνολογίας μπορούν να δημιουργήσουν ανθεκτικά συστήματα που προσφέρουν διαφοροποιημένη αξία. Αυτό θα επιτρέψει την ευελιξία για ταχεία προσαρμογή, εν μέσω ραγδαία εξελισσόμενων ρυθμιστικών και τεχνικών απαιτήσεων.

Ευκαιρία 2

Σχεδιασμός λύσεων με έμφαση στη διαλειτουργικότητα και το physical AI

Οι λύσεις με ενσωματωμένο ΑΙ δεν αποτελούν, πλέον, ισχυρό παράγοντα διαφοροποίησης. Ο επόμενος στόχος είναι η διαλειτουργικότητα μεταξύ πλατφορμών και μεταξύ cloud-agents, η οποία επιτρέπει ομαλή λειτουργία σε όλα τα οικοσυστήματα, ενώ «ξεκλειδώνει» νέα επίπεδα αυτοματοποίησης και ενορχήστρωσης (orchestration). Αυτή η μετάβαση τοποθετεί τη διαλειτουργικότητα ως βασική αρχή σχεδιασμού, καθώς οι επιχειρήσεις απαιτούν ευελιξία σε περιβάλλοντα multi-cloud και ετερογενών τεχνολογικών stacks.

Με σημαντική δυναμική, το physical AI και η ρομποτική αναδύονται ως βασικά πεδία καινοτομίας, φέρνοντας πιο κοντά τα edge περιβάλλοντα και δημιουργώντας ευκαιρίες για ανταγωνιστικές υπηρεσίες. Τα αυτόνομα συστήματα και η βιομηχανική αυτοματοποίηση, όταν συνδυάζονται με διαλειτουργικά agent frameworks, είναι σε θέση να λειτουργούν σε πολλαπλές cloud και εμπορικές πλατφόρμες. Οι οργανισμοί που επενδύουν σε αυτές τις δυνατότητες θα αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, καθώς η σύγκλιση της τεχνητής ευφυΐας και της πρακτικής εφαρμογής στον πραγματικό κόσμο θα αποτελέσει τον καθοριστικό διαφοροποιητικό παράγοντα.

Το multi-cloud AI διαταράσσει τα μοντέλα αποκλειστικότητας και δημιουργεί αυξημένη ζήτηση για orchestration, καθώς και για διαμοιρασμό χωρητικότητας GPU. Το περιβάλλον αυτό ευνοεί τους οργανισμούς που σχεδιάζουν με γνώμονα τη διαλειτουργικότητα agents (agentic interoperability) μεταξύ cloud και πλατφορμών. Εξειδικευμένες ομάδες product που εστιάζουν τόσο στο προηγμένο AI, όσο και στο physical AI, μπορούν να διασφαλίσουν ότι η καινοτομία θα εκτείνεται σε ψηφιακά και φυσικά πεδία, επιτρέποντας έτσι πιο γρήγορες ιδέες, αλλά και υλοποιήσεις.

Ευκαιρία 3

Υποστήριξη των επικεφαλής στην ενσωμάτωση του ΑΙ με ασφάλεια και αξιοπιστία - ιδιαίτερα καθώς οι υλοποιήσεις ωριμάζουν και αναπτύσσονται

Καθώς η διαφάνεια βελτιώνεται, το ασφαλές και αξιόπιστο AI καθίσταται επιχειρησιακή αναγκαιότητα — που εκτείνεται πέρα από την ηθική και τη συμμόρφωση, μέχρι την προστασία εσόδων και της εταιρικής εικόνας. Με το AI να διαπερνά κάθε λειτουργία και να εξελίσσεται από πρώιμα proofs of concept φτάνοντας στην υιοθέτηση σε όλο το εύρος του οργανισμού, τα πλαίσια διακυβέρνησης πρέπει να είναι ευέλικτα και προνοητικά. Οι οργανισμοί κινούνται προς μοντέλα κατανεμημένης λογοδοσίας, ενδυναμώνοντας τα ηγετικά στελέχη — που βρίσκονται πιο κοντά στις ροές εργασίας και στους κινδύνους — να ορίζουν δικλείδες ασφαλείας, σαφή όρια αποδοχής ρίσκου και πρακτικές αξιοπιστίας στην καθημερινή λειτουργία. Χωρίς ισχυρά frameworks, οι εταιρείες διατρέχουν τον κίνδυνο κατακερματισμένων πρακτικών που οδηγούν σε αλυσιδωτές αστοχίες και αποφάσεις που εκτροχιάζουν τους επιχειρησιακούς στόχους. Ο χρόνος είναι καταλυτικός παράγοντας, καθώς πρόσφατη έρευνα της EY δείχνει ότι λιγότερο από το ένα τρίτο των στελεχών του κλάδου δηλώνουν ότι έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στη στρατηγική τους για ηθικό και υπεύθυνο AI.

Η ενσωμάτωση ασφαλούς και αξιόπιστου AI σε κλίμακα, απαιτεί θεσμοθέτηση της διακυβέρνησης ως αναπόσπαστο μέρος των κύκλων ζωής προϊόντων και λειτουργιών. Κρίσιμο είναι το γεγονός ότι η ετοιμότητα δεδομένων (data readiness) αναδεικνύεται ως ανεπαρκής — απαιτώντας ισχυρό lineage, ελέγχους ποιότητας και πλαίσια διακυβέρνησης, ώστε να αποτραπούν συστημικές αστοχίες όσο το AI αναπτύσσεται. Τα εργαλεία πρέπει να εξελίσσονται αντίστοιχα, καθώς τα ηγετικά στελέχη επιβάλλουν πρότυπα σε τομείς όπως ποιότητα και lineage δεδομένων, policy as code, παρακολούθηση bias και drift, playbooks διαχείρισης περιστατικών και ελεγχόμενα rollbacks. Η σωστή ισορροπία επιτρέπει την ταχεία πειραματική καινοτομία χωρίς την απώλεια ανθεκτικότητας, αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης. Οι οργανισμοί που θα το πετύχουν αυτό, θα ελαχιστοποιήσουν τους ρυθμιστικούς κινδύνους, αλλά και τους κινδύνους για τη δημόσια εικόνα, αποτρέποντας έτσι επιχειρησιακές αστοχίες που υπονομεύουν την ανάπτυξη και τα αποτελέσματα για τους πελάτες.

Ευκαιρία 4

Αναθεώρηση της εμπορικής στρατηγικής, για μία εποχή αυτόνομων συστημάτων

Οι AI-native εταιρείες, δηλαδή με στρατηγικές σχεδιασμένες εξαρχής γύρω από το AI, επαναπροσδιορίζουν πώς το λογισμικό τιμολογείται, διατίθεται και αποκτάται. Η άνοδος των agentic-mediated αγορών μετασχηματίζει την εμπειρία πελάτη (customer experience), καθώς τα παραδοσιακά μοντέλα συνδρομών και κατανάλωσης (subscription & consumption models) δίνουν τη θέση τους σε ασφαλή APIs, άμεσες δοκιμές και τιμολόγηση βάσει αποτελέσματος. Οι πελάτες απαιτούν μια αγοραστική εμπειρία χωρίς τριβές, που προσφέρει εμφανή αξία – όχι μόνο πρόσβαση ή χρήση.

Η καινοτομία στα επιχειρηματικά μοντέλα επιταχύνεται. Πράγματι, το 89% των tech CEOs δηλώνουν ότι διερευνούν καινοτόμα μοντέλα τιμολόγησης, όπως το outcome-based pricing. Όμως η διερεύνηση δεν αρκεί. Το 2026, οι ηγέτες πρέπει να περάσουν από τις πιλοτικές δοκιμές σε ουσιαστικές υλοποιήσεις — συνδέοντας άμεσα την τιμολόγηση με τα παραδοτέα αποτελέσματα και τη μετρήσιμη αξία. Υποστηριζόμενη από την ικανότητα του AI να καταργεί τις συμπληρωματικές υπηρεσίες και διαδικασίες, η τιμολόγηση βάσει αποτελέσματος καθιερώνεται ως η κυρίαρχη απάντηση στις εξελισσόμενες προσδοκίες των πελατών και στις μακροοικονομικές πιέσεις. Τα μοντέλα αυτά στοχεύουν στη δημιουργία μιας “no-regret” εμπειρίας αγοράς για τους πελάτες.

Παράλληλα, τα εργαλεία AI αναπτύσσονται σε όλες τις επιχειρησιακές λειτουργίες — πωλήσεις, εξυπηρέτηση, υποστήριξη και χρηματοδότηση — δημιουργώντας ευκαιρίες για ενοποιημένες υπηρεσίες και νέες προτάσεις αξίας. Με την ενσωμάτωση του GenAI και agentic εφαρμογών, οι εταιρείες αυτοματοποιούν και ενισχύουν αυτές τις λειτουργίες, ενεργοποιώντας πακέτα λύσεων που συνδυάζουν προϊόντα, υπηρεσίες και χρηματοδότηση σε εμπειρίες πελάτη με μηδενική τριβή. Η εξέλιξη αυτή ενισχύει το Service as Software (SaS), όπου οι παραδοσιακά ανθρωποκεντρικές αλληλεπιδράσεις παρέχονται μέσω smart, αυτοματοποιημένων πλατφορμών. Η επιτυχία θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο ο σχεδιασμός έχει ως γνώμονα τις συναλλαγές με agents (agent-driven commerce) — για παράδειγμα, παρουσιάζοντας τα προϊόντα και τιμές μέσω ασφαλών APIs και ευθυγραμμίζοντας τα εμπορικά μοντέλα με δείκτες απόδοσης που βασίζονται στα αποτελέσματα (outcome-based metrics). Και εδώ, η διαλειτουργικότητα θα αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα επιτυχίας, καθώς οι εταιρείες επιδιώκουν απρόσκοπτες “end-to-end” ροές εργασίας, σε όλο το εύρος των πλατφορμών και clouds — γεγονός που δημιουργεί νέες εμπορικές και τεχνικές προκλήσεις.

Ευκαιρία 5

Ενίσχυση της ευελιξίας στην επιλογή μοντέλων

Το εύρος επιλογών μεταξύ ανοικτών και κλειστών AI μοντέλων δημιουργεί νέες στρατηγικές επιλογές για τις εταιρείες. Καθώς οι οργανισμοί ζυγίζουν τη διαφάνεια, την εξατομίκευση και το κόστος (open) έναντι της απόδοσης, υποστήριξης και ενσωματωμένης ασφάλειας (closed), το κατά πόσο μπορούν να διαχειριστούν αυτό το δίπολο γίνεται η πηγή του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Το οικοσύστημα ανοικτών μοντέλων ωριμάζει ραγδαία, προσφέροντας χαμηλά εμπόδια εισόδου, ταχύτερο iteration και βαθιά ενσωμάτωση σε ιδιόκτητα workflows — συχνά σε εξαιρετικά χαμηλότερο κόστος. Τα κλειστά μοντέλα συνεχίζουν να αποτελούν σημείο αναφοράς για λειτουργίες καθώς και για θέματα αξιοπιστίας, αλλά ενδέχεται να δημιουργήσουν υψηλότερο κόστος, εξάρτηση από τον προμηθευτή (vendor lock-in) και περιορισμένη ευελιξία για τοπικές προσαρμογές ή κανονιστική συμμόρφωση.

Το μεταλλασσόμενο τοπίο δεν αποτελεί μόνο τεχνικό διακύβευμα — αλλά ένα παγκόσμιο επιχειρησιακό και πολιτικό ζήτημα. Σε περιοχές όπου η πρόσβαση σε ιδιόκτητα μοντέλα ή υποδομές είναι περιορισμένη, τα ανοικτά μοντέλα επιτρέπουν ευρύτερη υιοθέτηση και καινοτομία. Για τις επιχειρήσεις, η ευκαιρία έγκειται στην υιοθέτηση μιας ευέλικτης στρατηγικής που ισορροπεί τιμή και απόδοση, αποφεύγει την εξάρτηση από έναν μόνο προμηθευτή και ευθυγραμμίζεται με τις εξελισσόμενες απαιτήσεις που αφορούν την κανονιστική συμμόρφωση και την ψηφιακή κυριαρχία. Οι οργανισμοί που μπορούν να εντάξουν ανοικτά και κλειστά μοντέλα — επιλέγοντας ανάλογα το έργο, την τοποθεσία και τους κανόνες συμμόρφωσης — θα είναι σε πλεονεκτική θέση να αποκομίσουν αξία, να διαχειριστούν το ρίσκο και να προσαρμοστούν καθώς το AI stack συνεχίζει να κατακερματίζεται.

Ευκαιρία 6

Σχεδιασμός με γνώμονα ζητήματα ψηφιακής κυριαρχίας (sovereignty by default) και υιοθέτηση borderless μοντέλου αξιοποίησης ταλέντου

Ο ρυθμιστικός κατακερματισμός και η γεωπολιτική αβεβαιότητα επαναπροσδιορίζουν τα λειτουργικά μοντέλα. H ψηφιακή κυριαρχία και η επεξεργασία σε τοπικό επίπεδο γίνονται, πλέον, ο κανόνας, καθώς τα κράτη ενισχύουν τις οδηγίες για data residency και συμμόρφωση. Ενώ κανονισμοί όπως η Πράξη για τις Ψηφιακές Αγορές (DMA), η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA) και η Πράξη για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ Act) επηρεάζουν τα σχέδια των εταιρειών, η ψηφιακή κυριαρχία, πλέον, εκτείνεται πολύ πέρα από τη συμμόρφωση. Αφορά το πού βρίσκεται το ανθρώπινο δυναμικό, πού εκτελείται η υπολογιστική διαδικασία (compute) και πώς τα θεμελιώδη μοντέλα (foundational models) ενσωματώνουν εθνικές αξίες, ήθη και παραδόσεις. Τα κράτη διεκδικούν τον έλεγχο της υποδομής και διαμορφώνουν την τεχνητή νοημοσύνη ώστε να ευθυγραμμίζεται με τις τοπικές προτεραιότητες.

Για τους επικεφαλής του κλάδου τεχνολογίας, η ψηφιακή κυριαρχία είναι τόσο τεχνική, όσο και οργανωτική πρόκληση. Τα «αρχιτεκτονικά» πλαίσια πρέπει να ενσωματώνουν εξαρχής δικαιοδοτικούς ελέγχους, εξισορροπώντας απόδοση και συμμόρφωση από περιοχή σε περιοχή. Οι αποφάσεις αυτές επηρεάζουν το κόστος, τους χρόνους απόκρισης (latency) και τις δυνατότητες ανάπτυξης καθώς, επίσης, επιβάλλουν τον εκσυγχρονισμό των στρατηγικών ως προς τα μοντέλα διαχείρισης ταλέντου χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς (borderless pods & regional skill hubs). Παρόλα αυτά, η αυτοπεποίθηση παραμένει χαμηλή. Μόνο το 47% των στελεχών του κλάδου, σε παγκόσμιο επίπεδο, πιστεύουν πως η ΑΙ στρατηγική τους μπορεί να υποστηρίξει τη διαχείριση του ταλέντου στον οργανισμό τους, υπογραμμίζοντας πόσο τα μοντέλα ανθρώπινου δυναμικού υστερούν σε σχέση με τις συνεχείς τεχνολογικές και γεωπολιτικές αλλαγές. Οι περιορισμοί visa και οι τοπικές εντολές περιπλέκουν την κινητικότητα, παρόλο που η καινοτομία απαιτεί παγκόσμια συνεργασία, δημιουργώντας διπλές πιέσεις τόσο στις υποδομές, αλλά και στην ευελιξία του ταλέντου.

Η επιτυχία σε αυτό το περιβάλλον απαιτεί θεσμοθέτηση της ψηφιακής κυριαρχίας (sovereignty-by-default), ενσωματώνοντας περιφερειακούς ελέγχους σε workflows και υποδομές, ενώ παράλληλα καλεί την υιοθέτηση ενός borderless μοντέλου διαχείρισης ταλέντου, το οποίο αξιοποιεί κατανεμημένες ομάδες engineers και προληπτική διαχείριση κινδύνων. Οι εταιρείες που ενσωματώνουν ποικίλες περιφερειακές προτεραιότητες και ρυθμιστικές απαιτήσεις στη στρατηγική τους, θα επιτύχουν την κανονιστική συμμόρφωση χωρίς να θυσιάσουν την ταχύτητα, σε παγκόσμια κλίμακα, σε ένα ολοένα και πιο κατακερματισμένο τοπίο.

Ευκαιρία 7

Αξιοποίηση ενσωματωμένων τεχνικών ρόλων για την αποτελεσματική διαχείριση της πολυπλοκότητας των AI πλατφορμών

Καθώς οι AI πλατφόρμες και τα οικοσυστήματα γίνονται ολοένα πιο σύνθετα και εξειδικευμένα, οι οργανισμοί έρχονται αντιμέτωποι με ένα κρίσιμο ερώτημα: θα καταστεί η αξιοποίηση forward-deployed engineers (FDEs) ή άλλων embedded τεχνικών ρόλων απαραίτητη για την επιτυχία; Η ενσωμάτωση τεχνικού ταλέντου απευθείας στις επιχειρησιακές μονάδες ή στις ομάδες έργου μπορεί να επιταχύνει την υιοθέτηση, να βελτιώνει την ποιότητα παροχής υπηρεσιών και να συμβάλλει στη διασφάλιση της συνέχειας, καθώς οι πλατφόρμες εξελίσσονται. Ωστόσο, εγείρει νέες προκλήσεις που αφορούν την προσέλκυση και διακράτηση ταλέντου, τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις, την ανάπτυξη, καθώς και τη μέτρηση του αντίκτυπου μέσω σαφών KPIs. Σήμερα, το 27% των στελεχών στο tech δηλώνουν ότι η έλλειψη δεξιοτήτων σχετικών με το AI αποτελεί το βασικό εμπόδιο για την ευρύτερη υλοποίηση σε ολόκληρο τον οργανισμό, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη τεχνική ή λειτουργική πρόκληση.

Οι οργανισμοί οφείλουν να σταθμίσουν τα οφέλη της ταχύτερης επίλυσης προβλημάτων και της βαθύτερης ενσωμάτωσης, έναντι του κόστους και των λειτουργικών απαιτήσεων που συνεπάγεται η διατήρηση μεγάλων embedded δομών. Η ευκαιρία έγκειται στη διαμόρφωση των τεχνικών ρόλων με τρόπο που να μεγιστοποιεί την αξία τους — διασφαλίζοντας ότι οι εξειδικευμένοι τεχνικοί παραμένουν συνδεδεμένοι με την ευρύτερη οργανωσιακή εκπαίδευση, τη διακυβέρνηση και τη μέτρηση αποτελεσμάτων.

Ευκαιρία 8

Επαναξιολόγηση της φορολογικής στρατηγικής με βάση τις ανάγκες των ψηφιακών υποδομών και του AI 

Η άνευ προηγουμένου κλίμακα και ταχύτητα επενδύσεων σε ψηφιακές υποδομές — στην υπολογιστική ισχύ, στα data centers και στη ραγδαία ανάπτυξη ιδιόκτητων AI μοντέλων και εργαλείων — έχει αναδείξει τη φορολογική στρατηγική σε κρίσιμο μοχλό για τις tech εταιρείες. Καθώς τα ηγετικά στελέχη του κλάδου εξαπλώνουν τις δραστηριότητές τους σε παγκόσμιο επίπεδο, ενισχύοντας τις επιχειρησιακές λειτουργίες και προσλαμβάνοντας ταλέντο σε πολλαπλές δικαιοδοσίες, η πολυπλοκότητα και οι προκλήσεις του φορολογικού σχεδιασμού δεν υπήρξαν ποτέ υψηλότερες. Το σκεπτικό είναι σαφές: Η φορολογία δεν αποτελεί, πλέον, μόνο λειτουργία συμμόρφωσης, αλλά και στρατηγικό επιταχυντή που μπορεί να απελευθερώσει κεφάλαια, να επιταχύνει την υλοποίηση και να προστατεύσει τα περιθώρια κέρδους, σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Για τις εταιρείες τεχνολογίας, η φορολογία πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προνοητικά — και όχι εκ των υστέρων — κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με το πού θα επενδύσουν, την ιδιοκτησία της IP και πώς θα κατανείμουν κόστη και κέρδη διασυνοριακά. Η σωστή φορολογική προσέγγιση μπορεί να επηρεάσει τα πάντα, από τη χωροθέτηση data centers και την επέκταση του cloud έως την εμπορευματοποίηση της ψηφιακής IP και τη δομή των παγκόσμιων AI ομάδων.

Η φορολογία εξελίσσεται σε data product από μόνη της. Κορυφαίοι οργανισμοί ενσωματώνουν tax analytics στις βασικές πλατφόρμες δεδομένων, αξιοποιώντας πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο για τη στήριξη επιχειρησιακών αποφάσεων, τη διαχείριση κινδύνων και την ενίσχυση της διαφάνειας απέναντι σε ενδιαφερόμενα μέρη και ρυθμιστικές αρχές. Η μετάβαση αυτή επιτρέπει την προληπτική διαχείριση κινήτρων, φορολογικών πιστώσεων και υποχρεώσεων συμμόρφωσης, μετατρέποντας τη φορολογία από κέντρο κόστους σε πηγή αξίας και ανθεκτικότητας. Η ευκαιρία έγκειται στην ενσωμάτωση της φορολογικής στρατηγικής στα θεμέλια του ψηφιακού μετασχηματισμού, ώστε καθώς η επιχείρηση αναπτύσσεται, να το κάνει με ευελιξία, συμμόρφωση και σαφή εικόνα των παγκόσμιων κινδύνων και ευκαιριών.

Ευκαιρία 9

Θεσμοθέτηση πρακτικών χρηματοοικονομικής διαχείρισης της τεχνητής νοημοσύνης (AI FinOps), μετατρέποντας την Οικονομική Διεύθυνση σε βασικό μηχανισμό ROI

Η ανάπτυξη κώδικα και η εξυπηρέτηση πελατών έχουν ήδη αποδείξει την ικανότητα του AI να μετασχηματίζει τις επιχειρήσεις. Τα χρηματοοικονομικά είναι το επόμενο στάδιο — και πρέπει να αποτελέσουν το πεδίο απόδειξης του ROI. Ο τομέας αυτός βρίσκεται στον πυρήνα κρίσιμων διαδικασιών, ελέγχου και διαχείρισης κινδύνου, καθιστώντας το ιδανικό επόμενο πεδίο για ουσιαστικά αποτελέσματα που καθοδηγούνται από το AI.

Οι εταιρείες κατευθύνουν σημαντικές επενδύσεις προς το AI για χρηματοοικονομικά, όμως ακόμη δεν έχουν αποδώσει. Σήμερα, το 51% των tech εταιρειών παγκοσμίως, κατατάσσουν τα χρηματοοικονομικά στις τρεις κορυφαίες προτεραιότητες προϋπολογισμού για AI — στις πρώτες θέσεις βρίσκονται οι πληροφοριακές υποδομές και οι βασικές επιχειρησιακές λειτουργίες — ωστόσο, μόλις το 27% δηλώνουν ότι τα χρηματοοικονομικά συγκαταλέγονται στους τρεις βασικούς παραγωγούς ROI από AI. Το χάσμα αυτό αναδεικνύει την πρόκληση: καλά χρηματοδοτημένα pilots και διερευνητικές περιπτώσεις χρήσης (use cases) δεν έχουν μεταφραστεί σε αξία σε επίπεδο οργανισμού. Το 2026, αυτό πρέπει να αλλάξει. Οι επικεφαλής χρηματοοικονομικών οφείλουν να περάσουν από τον πειραματισμό στην υλοποίηση — ενσωματώνοντας το AI στις προβλέψεις, επιταχύνοντας τους κύκλους χρηματοοικονομικού κλεισίματος, αυτοματοποιώντας τις διαδικασίες συμμόρφωσης και αξιοποιώντας predictive analytics για τη λήψη πιο έξυπνων αποφάσεων.

Η θεσμοθέτηση του AI FinOps σημαίνει την ενσωμάτωση του AI στον πυρήνα των χρηματοοικονομικών λειτουργιών — δίνοντας ορατότητα σε πραγματικό χρόνο στις ταμειακές ροές, δυναμική μοντελοποίηση σεναρίων, αυτοματοποιημένους ελέγχους συμμόρφωσης και ευφυή κατανομή πόρων. Όταν υλοποιηθεί σωστά, τα χρηματοοικονομικά εξελίσσονται από λειτουργία εκθέσεων και εταιρικών αναφορών σε καταλύτη στρατηγικής που επεκτείνει τα όρια, βελτιστοποιεί την κατανομή κεφαλαίου και επιτρέπει ταχύτερες και πιο έξυπνες αποφάσεις σε ολόκληρο τον οργανισμό.

Περίληψη

Το 2026 φέρνει στο επίκεντρο την υπεύθυνη χρήση του AI (responsible AI), με ταχύτητα και σε κλίμακα. Οι ευκαιρίες που παρουσιάζονται εδώ, αντανακλούν τη μετάβαση από τον πειραματισμό σε μια εποχή επιχειρησιακής ωριμότητας και ανθεκτικότητας. Παρότι οι προκλήσεις παραμένουν — από την υψηλή ενεργειακή κατανάλωση έως τα νομικά ζητήματα και τις συνεχιζόμενες παραισθήσεις του AI (AI hallucinations) — ο ρυθμός αλλά και το μέγεθος της ευκαιρίας συνεχίζουν να αυξάνονται. Οι εταιρείες του κλάδου τεχνολογίας που υιοθετούν αυτές τις AI-native στρατηγικές, ενισχύουν τη μετασχηματιστική διακυβέρνηση και επαναπροσδιορίζουν τα εμπορικά τους μοντέλα, είναι εκείνες που θα ηγηθούν της νέας εποχής.