Royal Swinkels

Waarom samenwerking en investering in de defensie-industrie essentieel zijn voor Nederland


Van budget naar inzetbare capaciteit: de route naar meer snelheid, samenwerking en weerbaarheid.


In het kort:

  • Investeringen leveren pas slagkracht op wanneer Defensie sneller kan opschalen via data, industrie en sterke ketens.
  • Wendbare besluitvorming en publiek-private samenwerking zijn cruciaal om paraatheid duurzaam te versterken

De veiligheidsomgeving waarin Nederland en Europa opereren is fundamenteel veranderd. Zekerheid is niet langer vanzelfsprekend en dreigingen ontwikkelen zich sneller dan de traditionele structuren waarop defensieorganisaties jarenlang konden vertrouwen. Conflicten spelen zich bovendien allang niet meer uitsluitend af in de fysieke domeinen, maar manifesteren zich steeds vaker via digitale ketens, vitale infrastructuur, economische afhankelijkheden en informatievoorziening.

Juist in deze context staat Defensie voor een strategische opgave die verder reikt dan herbewapening alleen. De centrale vraag is niet langer óf er geïnvesteerd moet worden, maar hoe deze investeringen in hoog tempo kunnen worden omgezet in duurzame operationele slagkracht.

 

Dat vraagt om een nieuwe manier van kijken naar paraatheid, besluitvorming en samenwerking. De structurele budgettaire ruimte die de komende jaren beschikbaar komt, oplopend richting 2,8 procent van het bbp in 2030 en 3,5 procent in 2035, creëert een belangrijk momentum. Tegelijkertijd geldt dat middelen op zichzelf nog geen inzetbare capaciteit vormen. Hun waarde ontstaat pas wanneer zij worden vertaald naar mensen, systemen, ketens en besluitvormingskracht die ook onder druk effectief blijven functioneren.

 

Daarmee verschuift het gesprek van middelen naar uitvoeringsvermogen. De strategische uitdaging voor Defensie ligt vandaag in het versnellen van transformatie. Niet als abstract beleidsdoel, maar als concreet vermogen om sneller op te schalen, gerichter te prioriteren en effectiever samen te werken binnen een steeds complexer ecosysteem.

 

De tijd waarin Defensie primair als zelfstandige organisatie kon worden beschouwd, ligt achter ons. Operationele kracht ontstaat inmiddels in een systeem waarin militaire capaciteit, technologische infrastructuur, data, industrie, kennispartners en bondgenoten onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

 

Paraatheid is daarmee een ketenprestatie geworden. Juist dat inzicht vormt de kern van de huidige transformatieopgave. Het gaat niet alleen om het versterken van interne capaciteit, maar vooral om het organiseren van schaalbaarheid binnen een breder publiek, privaat en internationaal netwerk.

 

Drie vermogens zijn daarin bepalend.

Opschaalbare aanpasbaarheid

Het eerste vermogen is opschaalbare aanpasbaarheid. In essentie gaat dit over het snel kunnen op- en afschalen van capaciteit. Niet alleen in termen van mensen en middelen, maar ook in productie, logistiek, IT en technologische innovatie.

Een relevant voorbeeld is de ontwikkeling van dronecapaciteit. Waar traditionele verwerving vaak lineair verloopt, zien we hier een cyclisch model ontstaan waarin operationele lessen direct terugvloeien naar ontwikkeling en productie. Gebruikers, engineers en leveranciers werken in korte feedbackloops samen, waardoor systemen sneller verbeteren en capaciteit sneller schaalbaar wordt.

De strategische les die hieruit naar voren komt, is helder: schaalbaarheid ontstaat niet uitsluitend door interne optimalisatie, maar juist door de kwaliteit van de ketensamenwerking.

Strategische wendbaarheid

Het tweede vermogen is strategische wendbaarheid. Waar opschaalbaarheid draait om capaciteit, gaat wendbaarheid over besluitvorming. In een hybride dreigingsbeeld is snelheid van besluiten cruciaal. Welke capaciteit krijgt prioriteit? Waar nemen we bewust risico? Welke investeringen leveren op korte termijn het grootste operationele effect?

Dat vraagt om governance die snelheid en zorgvuldigheid met elkaar verbindt. Niet minder controle, maar slimmer ingerichte besluitvorming op basis van data, scenario’s en duidelijke mandaten. Juist in een omgeving waarin dreigingen zich snel ontwikkelen, moet bestuurlijke slagkracht gelijke tred houden met de operationele realiteit. Een illustratief voorbeeld hiervan is de toenemende inzet van reservisten en hybride personeelsmodellen. Door minder vanuit vaste functies en meer vanuit specifieke vaardigheden te denken, kan Defensie sneller beschikken over schaarse expertise op terreinen als cyber, IT en high-tech logistiek.

Dat maakt de organisatie niet alleen flexibeler, maar ook structureel weerbaarder in een krappe arbeidsmarkt.

Collectieve kracht

Het derde vermogen is collectieve kracht. De meest complexe veiligheidsvraagstukken van deze tijd laten zich niet meer oplossen binnen één institutionele grens. Denk aan de bescherming van vitale infrastructuur, onderzeese kabels, energievoorziening en digitale netwerken. Veel van deze assets bevinden zich in civiele handen, maar zijn van direct strategisch belang voor de nationale veiligheid. Hier ontstaat een nieuwe realiteit waarin Defensie opereert als regisseur binnen een breder veiligheidsarrangement. Effectiviteit wordt in toenemende mate bepaald door de kwaliteit van publiek-private samenwerking, structurele informatie-uitwisseling en internationale afstemming binnen Europese en NAVO-kaders.

De bescherming van de Noordzee-infrastructuur is hiervan een krachtig voorbeeld. Nationale regie blijft essentieel, maar daadwerkelijke weerbaarheid ontstaat pas in het netwerk van overheid, private beheerders en bondgenoten.

Wat dit paper bijzonder sterk maakt, is dat het niet blijft bij analyse alleen. Het biedt een concrete route naar versnelling. Van integrale ketenanalyses en gezamenlijke roadmaps met industrie tot snellere governance voor urgente capaciteiten en structurele crisisprotocollen met publieke en private partners.

De centrale boodschap is helder. De toekomst van Defensie wordt niet uitsluitend bepaald door de omvang van investeringen, maar door het vermogen om deze investeringen snel, samenhangend en schaalbaar om te zetten in inzetbare slagkracht. Juist daarom is dit hét moment om verder te kijken dan middelen alleen.

De volledige PDF biedt de verdieping achter deze strategische keuzes en laat zien welke concrete stappen nu nodig zijn om gereedheid, wendbaarheid en collectieve weerbaarheid duurzaam te versterken. Voor leiders binnen Defensie, beleid, uitvoering en ketenpartners is dit geen toekomstscenario, maar een actuele bestuursopgave. De vraag is niet of verandering nodig is. De vraag is hoe snel we in staat zijn haar te realiseren.


Bouwen aan defensie-instellingen maakt Nederland wendbaar, opschaalbaar en weerbaar tegen moderne dreigingen.

Download onze whitepaper.

Silhouet van een vliegdekschip op zee met een helikopter bij zonsondergang.

Samenvatting

Defensie staat voor de opgave om groeiende investeringen snel te vertalen naar duurzame operationele slagkracht. In een hybride dreigingslandschap vraagt dit om schaalbare capaciteit, snellere besluitvorming en intensieve samenwerking met industrie en bondgenoten. Niet de omvang van het budget, maar het vermogen om middelen om te zetten in inzetbare paraatheid bepaalt het succes van de transformatie.


Over dit artikel

Lees ook

De kwetsbare kracht van Nederland: weerbaarheid in energie, havens en defensie

Hoe energie, logistiek, voedselvoorziening en defensie samen bepalen hoe weerbaar Nederland is. Inzichten uit het event “Weerbaarheid van Nederland”.

Top 10 geopolitieke ontwikkelingen voor 2026

Geopolitieke instabiliteit en onzekerheid zullen ook in 2026 aanhouden. Er zijn drie geostrategische stappen om weerbaarheid op te bouwen en een strategie te bepalen. Meer informatie.

Het Nederlandse investeringsklimaat staat onder druk

EY Rapport: Nederland Verliest Aantrekkingskracht voor Buitenlandse Investeringen