Kennisgroepstandpunt verleggingsregeling

Dit kennisgroepstandpunt gaat over een in Nederland wonende werknemer met twee dienstbetrekkingen: één bij de in Nederland gevestigde inhoudingsplichtige A en één bij de in Duitsland gevestigde werkgever B. A en B zijn onderdeel van hetzelfde concern. De werknemer is in Nederland sociaal verzekerd. De Duitse werkgever B heeft zich voor deze werknemer als inhoudingsplichtige gemeld bij de inspecteur, zoals bedoeld in artikel 6, tweede lid, onderdeel b, van de Wet op de loonbelasting 1964 (hierna: Wet LB). De inspecteur geeft vervolgens op verzoek een beschikking af op grond van artikel 6, zesde lid, Wet LB, waarmee de inhoudingsplicht van de Duitse werkgever B wordt verlegd naar de Nederlandse werkgever A. 

De vraag was of het maximumpremieloon voor de werknemersverzekeringen en het maximumbijdrageloon voor de werkgeversheffing Zorgverzekeringswet bij toepassing van de verleggingsregeling één of twee keer gelden.

De kennisgroep heeft geantwoord dat het maximumpremieloon en het maximumbijdrageloon bij toepassing van de verleggingsregeling slechts eenmaal gelden. Dat volgt volgens de kennisgroep uit de zinsnede in artikel 6, zesde lid, Wet LB, waarin staat dat de Nederlandse inhoudingsplichtige niet slechts administratieve verplichtingen overneemt van het buitenlandse concernonderdeel, maar volledig in de plaats treedt van dat buitenlandse concernonderdeel. Voor de werknemersverzekering is er dan ook slechts sprake van één werkgever, namelijk de Nederlandse inhoudingsplichtige. 

In een eerder kennisgroepstandpunt had de kennisgroep loonheffingen al geoordeeld dat verlegging alleen mogelijk is bij een buitenlandse werkgever die ook als inhoudingsplichtige in de zin van de Wet LB is aan te merken. Als het buitenlandse concernonderdeel dus niet inhoudingsplichtig voor de loonbelasting was geweest, was verlegging voor uitsluitend de premies sociale verzekeringen niet mogelijk geweest.