Czym jest SENT i dlaczego zmiany są ważne?
SENT to krajowy system elektronicznego monitorowania przewozu towarów wrażliwych. Jego celem jest ograniczenie nadużyć podatkowych, w szczególności w obszarze VAT oraz akcyzy, poprzez bieżące rejestrowanie transportów objętych monitoringiem grup towarów i umożliwianie kontroli w trakcie ich przewozu. Rozszerzenie zakresu o odzież i obuwie oznacza, że państwo uznało te kategorie za obszar podwyższonego ryzyka – w efekcie od momentu wejścia w życie nowych regulacji transport tych towarów znajdzie się pod szczególnym nadzorem.
W praktyce objęcie monitoringiem SENT oznacza obowiązek zgłaszania przewozu towarów na terytorium kraju przez właściwe podmioty (nadawcę, przewoźnika, odbiorcę). Zgłoszenie zawiera kluczowe dane (dotyczące m.in. towaru, ilości/wartości, trasy, uczestników), które w przypadku zmian podlegają aktualizacji oraz uzupełnieniu na kolejnych etapach transportu.
Dlaczego objęto odzież i obuwie?
Objęcie odzieży i obuwia monitoringiem to pokłosie wykrytych mechanizmów wyłudzeń VAT w tej branży. W ostatnich latach notowano przypadki fikcyjnych dostaw, karuzel podatkowych, a także zaniżania wartości towarów i „przerzucania” łańcuchów dostaw między podmiotami w różnych jurysdykcjach. Wprowadzenie SENT ma utrudnić nadużycia poprzez:
- obowiązek wcześniejszego zgłoszenia przewozu,
- porównywanie danych handlowych z logistycznymi,
- umożliwienie kontroli na trasie transportu i szybkie weryfikacje.
Dla przedsiębiorców oznacza to dodatkowe obowiązki raportowania, większą formalizację przepływu towarów i konieczność uporządkowania danych, procesów oraz odpowiedzialności.
Jakie towary będą objęte?
Nowe regulacje obejmą bardzo szeroki asortyment odzieżowy i obuwniczy. To nie tylko typowe ubrania i buty (odzież codzienna, sportowa, elegancka, dziecięca), ale również:
- odzież ochronna oraz robocza (np. odzież BHP, odzież trudnopalna, odblaskowa),
- odzież używana,
- wybrane akcesoria odzieżowe (w zależności od klasyfikacji towarowej).
W praktyce oznacza to, że obowiązki SENT mogą dotyczyć podmiotów z wielu sektorów, niekoniecznie postrzeganych jako odzieżowe – sklepów budowlanych (sprzedaż rękawic roboczych, kurtek ochronnych), dyskontów (odzież w ofercie non-food), dystrybutorów BHP, firm serwisowych korzystających z odzieży roboczej, hurtowni akcesoriów czy operatorów logistycznych obsługujących takie wolumeny.
Warto przejrzeć katalog towarów w firmie – nie tylko po nazwach marketingowych, lecz także po kodach CN/PKWiU – aby nie przeoczyć pozycji, które objęte są monitoringiem.