EY oznacza globalną organizację i może odnosić się do jednej lub więcej firm członkowskich Ernst & Young Global Limited, z których każda stanowi odrębny podmiot prawny. Ernst & Young Global Limited, brytyjska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, nie świadczy usług na rzecz klientów.
Jak EY może pomóc
-
Istotność bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej rośnie wraz ze wzrostem zagrożeń atakami hybrydowymi i terrorystycznymi. Jak zapewnić ochronę infrastruktury krytycznej i zgodność z ustawą o zarządzaniu kryzysowym?
Przeczytaj więcej -
Zapewnij ochronę sygnalistów zgodnie z prawem. Wdrożenie kanałów zgłaszania, ochrony i procedur. Skontaktuj się z nami, aby dowiedzieć się więcej o whistleblowing!
Przeczytaj więcej -
Dowiedz się jak EY Virtual Compliance Officer może wesprzeć pracę działu compliance w Twojej organizacji.
Przeczytaj więcej -
Etyka i compliance to fundamenty zdrowych relacji biznesowych. Poznaj nasze rozwiązania wspierające zarządzanie zgodnością i budowanie etycznej kultury organizacyjnej.
Przeczytaj więcej
W ocenie UNCTAD globalny kryzys zadłużenia jest poważnym zagrożeniem dla pokoju na świecie, bezpieczeństwa i stabilności finansowej. W 2030 roku globalny dług publiczny ma osiągnąć 100% PKB, czyli wartość rocznej produkcji całej gospodarki światowej. Teraz jest to już około 93%. A sytuacja może być jeszcze gorsza, bo część długu publicznego jest ukryta. [1]
Stałym elementem światowego zadłużenia publicznego jest dług ukryty. Nie wiedzą o nim ani obywatele zadłużonego kraju ani wierzyciele. Ten ukryty dług jest niezmiennie wynikiem korupcji – pisze Erin Houlihan, dyrektor programowa w National Democratic Institute. W razie ujawnienia tego długu, cenę płacą obywatele zadłużonego kraju. W przypadku państw o niskich i średnich dochodach oznacza to ograniczenie usług publicznych. W skrajnych przypadkach może prowadzić na przykład do wycofania pomocy MFW i zachwiać przyszłością finansową kraju. [2]
Ukryty dług publiczny powstaje dzięki stosowaniu klauzul poufności co jest coraz częstsze w umowach dotyczących długu państwowego. Klauzule te pozwalają zarówno kredytodawcom jak kredytobiorcom ukrywać informacje o pożyczkach przed opinią publiczną. Przyczynia się do tego słabość przepisów i słaby nadzór instytucji do tego powołanych, w tym parlamentów. Klauzule poufności przy udzielaniu pożyczek są najczęściej stosowane w umowach bilateralnych lub przez pożyczkodawców pochodzących z sektora prywatnego.
Tymczasem w przypadku długu publicznego nie ma żadnego uzasadnienia dla stosowania klauzul poufności. To niejako dług obywateli. Ale ukryty dług łatwiej przechwycić na prywatne cele czy praktyki korupcyjne. Klauzule poufności chronią przed demokratycznym nadzorem nad tymi środkami.
Jak można przeciwdziałać temu zjawisku? Według specjalistów z National Democratic Institute, Open Government Partnership i Transparency International, kraje biorące pożyczki powinny ujawniać na bieżąco każdy dług i szczegółowe dane o jego wykorzystaniu. Kraje udzielające pożyczek też powinny zadbać o jawność pożyczek i umieszczać informacje o nich w publicznie dostępnych bazach danych. Specjaliści postulują powołanie jednego globalnego rejestru długów, gdzie obie strony transakcji miałyby udostępniać informacje na temat udzielanych i zaciąganych pożyczek.