Nieruchomości inwestycyjne – wyłączenie z zakresu raportowania
Z istotnym wyzwaniem w zakresie raportowania JPK_ST_KR spotykają się podatnicy posiadający nieruchomości inwestycyjne używane do celów mieszanych, tj. część wykorzystywana na własne potrzeby, część stanowiąca nieruchomość inwestycyjną wynajmowaną innym podmiotom). Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów wyrażonych w Pytaniach i odpowiedziach do JPK_CIT część stanowiąca nieruchomość inwestycyjną nie podlega raportowaniu w JPK_ST_KR.
W konsekwencji – w przypadku braku możliwości technicznego rozdzielenia tych dwóch części w systemie księgowym – konieczne jest dokonanie rozdziału na poziomie ewidencji lub kalkulacji pomocniczej, tak aby ewidencja środków trwałych przekazywana do JPK_ST_KR obejmowała wyłącznie część wykorzystywaną jako własny środek trwały.
Pole E_32 – reklasyfikacja środka trwałego
Pole E_32 (reklasyfikacja) bywa interpretowane zbyt wąsko. Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów, pole to należy wypełnić wartością „1 – TAK” nie tylko w przypadku zmiany KŚT wynikającej z ulepszenia środka trwałego, ale również w sytuacji zmiany sposobu wykorzystania, przeniesienia pomiędzy grupami KŚT, a także ujawnienia błędu w pierwotnej klasyfikacji.
Tak szerokie ujęcie wymaga ustanowienia w organizacji procesu identyfikacji zdarzeń skutkujących koniecznością wykazania reklasyfikacji – tak, aby kwalifikacja była dokonywana na bieżąco, a nie wyłącznie w okresie generowania pliku.
Ulepszenia i modernizacje ujmowane jako odrębne aktywa
W wielu organizacjach ulepszenia oraz modernizacje środków trwałych są ujmowane w rejestrze środków trwałych jako odrębne pozycje, zamiast zwiększać wartość początkową środka trwałego, którego dotyczą. Podejście to – choć technicznie funkcjonalne – w kontekście JPK_ST_KR generuje istotne trudności, m.in. przy ustaleniu stawki amortyzacyjnej (która w wielu rejestrach kalkulowana jest na podstawie okresu użytkowania).
Rekomendujemy weryfikację podejścia w tym zakresie i powiązanie wartości ulepszeń z wartością początkową odpowiednich środków trwałych. W przeciwnym razie konieczne jest wprowadzenie dodatkowej logiki, która zapewni spójność raportowanych danych w polach dotyczących wartości początkowej, stawki amortyzacyjnej oraz odpisów amortyzacyjnych.