- Charakter klauzuli GAAR i jej temporalne stosowanie
Klauzula GAAR została wprowadzona do polskiego porządku prawnego z dniem 15 lipca 2016 r. Zgodnie z założeniami ustawodawcy miała ona znaleźć zastosowanie do korzyści podatkowych uzyskanych po dniu wejścia w życie przepisów.
NSA w najnowszym wyroku zwrócił jednak uwagę, że samo odwołanie się do momentu uzyskania korzyści podatkowej nie przesądza automatycznie o możliwości jej stosowania w podatkach rozliczanych w okresach rocznych.
- Niepodzielność roku podatkowego w CIT
W podatku dochodowym od osób prawnych zobowiązanie podatkowe ustalane jest za cały rok podatkowy. W ocenie NSA niedopuszczalne jest dzielenie jednego roku podatkowego na okres przed oraz po wejściu klauzuli GAAR, tylko po to, aby umożliwić organom podatkowym stosowanie nowo wprowadzonych instrumentów prawa podatkowego.
NSA wskazał, że taka wykładnia prowadziłaby do niepewności w stosowaniu prawa, w konsekwencji taka interpretacja nie może zostać zaakceptowana.
- Odniesienie do dotychczasowego orzecznictwa
NSA wyraźnie odwołał się do wcześniejszych tez prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którymi klauzula GAAR nie powinna być stosowana do rozliczeń CIT za 2016 r. Wyrok z 25 marca 2026 r. potwierdza oraz wzmacnia tę linię interpretacyjną.
Podsumowanie
Najnowszy wyrok NSA ws. stosowania klauzuli GAAR ma istotne znaczenie dla podatników CIT, wobec których organy podatkowe próbowały stosować wspomnianą klauzulę w odniesieniu do podatku dochodowego za 2016 r. Omawiany wyrok NSA w szczególności:
- wzmacnia argumentację podatników w trwających sporach podatkowych dotyczących rozliczeń za 2016 r.,
- potwierdza ograniczenia w zakresie temporalnego stosowania niekorzystnych regulacji podatkowych, oraz
- może stanowić podstawę do wzruszenia niekorzystnych decyzji podatkowych wydanych z zastosowaniem klauzuli GAAR za 2016 r.
Współautorem tekstu jest: Łukasz Wojtowicz, Zespół Podatków Międzynarodowych, EY Polska