Naszym celem jest budowanie lepiej funkcjonującego świata - poprzez wspieranie klientów, pracowników i społeczeństwa w tworzeniu trwałych wartości - oraz budowanie zaufania na rynkach kapitałowych.
EY w Polsce to ponad 5000 specjalistów pracujących w 7 miastach: w Warszawie, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Łodzi, Poznaniu i Wrocławiu oraz w Centrum Usług Wspólnych EY.
Do wykazu prac legislacyjnych rządu wpisana została nowelizacja ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw. Zakłada ona, że księgi rachunkowe trzeba będzie prowadzić po osiągnięciu co najmniej 2,5 mln euro przychodów netto, a nie jak dziś – 2 mln euro. O jedną czwartą zostaną też podwyższone inne limity z ustawy o rachunkowości dotyczące stosowania uproszczeń.
Kary umowne to wydatki związane z działalnością gospodarczą, a więc spółka nie musi płacić od nich estońskiego ryczałtu. Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 25 stycznia 2024 r. o sygn. akt I SA/Po 632/23. Wcześniej tego samego zdania był WSA w Łodzi w wyroku z 10 maja 2023 r. o sygn. akt I SA/Łd 252/23.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w wyroku o sygn. akt II FSK 646/21, że kary umowne za nieterminowe wykonanie usługi nie mieszczą się w wyłączeniu z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi wyjątek w zaliczaniu kar do kosztów i nie można go interpretować rozszerzająco. Oznacza to, że tylko wymienione w nim kary pozostają poza rozliczeniem podatkowym.
Do Sejmu trafił projekt ustawy o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw, który zakłada, że do końca 2024 r. firmy będą mogły zaliczać do podatkowych kosztów darowizny przekazane na cele związane z przeciwdziałaniem skutkom działań wojennych w Ukrainie. Z kolei obywatele Ukrainy nie zapłacą PIT od otrzymanej pomocy humanitarnej.
Poszerzony siedmioosobowy skład Naczelnego Sądu Administracyjnego zajmie się odpowiedzią na pytanie czy w okresie od 24 czerwca 2016 r. do 30 czerwca 2020 r. sprzedaż fast foodów była z 8 proc. stawką VAT, właściwą dla usług gastronomicznych, czy z 5 proc. podatkiem, tak jak inne dostawy dań gotowych na wynos. Chodzi o problem zapoczątkowany interpretacją ogólną Ministra Finansów z 24 czerwca 2016 r. o sygn. PT1.050.3.2016.156.
W sytuacji, gdy firma nie ma możliwości ustalenia wartości posiłku, który zjadł pracownik, nie musi mu doliczać z tego tytułu przychodu i pobierać podatku. Aby zjedzone danie było opodatkowane, pracodawca musiałby wcześniej dokładnie wiedzieć, że dany pracownik skonsumował określoną ilość posiłku, która miała konkretną wartość. Wnioski takie płyną m.in. z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. o sygn. akt K 7/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał w wyroku z 21 grudnia 2023 r. o sygn. akt I SA/Po 356/23, że usługi nauki pływania nie stanowią kształcenia powszechnego, więc nie spełniają przedmiotowego charakteru zwolnienia z VAT, jakim jest kształcenie i wychowanie.
CIT estoński jest korzystną formą opodatkowania dla wielu podatników. Płacą oni podatek dopiero w momencie podziału zysków. Stawka podatku wynosi 10 proc. lub 20 proc., w zależności od statusu spółki. Nie każdy podmiot może jednak takie rozwiązanie stosować. Wykluczone jest m.in. uzyskiwanie przychodów z praw autorskich. Przepis miał jednak dotyczyć przychodów o charakterze pasywnym, natomiast Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozciąga go także na podmioty z branży IT (interpretacja indywidualna z 20 stycznia 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.738.2022.1.DP).
Zakład Ubezpieczeń społecznych wskazał w decyzji o sygn. DI/200000/43/93/2024, że kwota dofinansowania do opakowań posiłków na wynos opłacanych przez pracodawcę jest objęta składką na ubezpieczenia społeczne. Opakowania nie stanowią, dla potrzeb składek, integralnej części posiłku, więc nie podlegają zwolnieniu tak jak one.
Przepis art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zwalnia ze składek na ubezpieczenia społeczne cudzoziemców, „których pobyt na obszarze RP nie ma charakteru stałego i którzy są zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, (…) lub instytucjach międzynarodowych”. Takie brzmienie przepisu powoduje problemy interpretacyjne w zakresie tego, czy zwolnieniu podlega jedna grupa zatrudnionych, czy dwie.
