Wydanie: 4/2026

Newsletter Podatki Międzynarodowe

Zapraszamy do kolejnego wydania newslettera z zakresu podatków międzynarodowych. W regularnych miesięcznych podsumowaniach dzielimy się aktualnościami ze świata i Europy, a także sprawdzamy co nowego w PE i w BEPS. 

Osoba kontaktowa

    Test podatku wyrównawczego

    Sprawdź, czy możesz zostać objęty opodatkowaniem wyrównawczym

    Print


    • OECD aktualizuje listę nowych sygnatariuszy MCAA GIR

    W dniu 15 kwietnia 2026 r. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) opublikowała zaktualizowaną listę jurysdykcji, które podpisały Wielostronne Porozumienie Kompetentnych Organów w sprawie Wymiany Informacji GloBE (Multilateral Competent Authority Agreement on the Exchange of Global Anti‑Base Erosion Information Returns – GIR MCAA).

    GIR MCAA zapewnia ramy prawne dla automatycznej wymiany informacji zawartych w informacjach GloBE (GIR).

    Zgodnie z aktualizacją, Grecja, Wyspa Man oraz Singapur niedawno podpisały porozumienie, zwiększając łączną liczbę sygnatariuszy do 31.

    • Belgia: organy podatkowe ponownie przedłużają termin złożenia deklaracji QDMTT i IIR do 30 września 2026 r.

    W dniu 3 kwietnia 2026 r. belgijskie organy podatkowekolejne przedłużenie terminów składania deklaracji Qualified Domestic Minimum Top‑up Tax (QDMTT) oraz Income Inclusion Rule (IIR).

    Wszystkie belgijskie deklaracje QDMTT oraz IIR, których ustawowy termin złożenia przypadałby przed 30 września 2026 r., zostały odroczone do 30 września 2026 r. Terminy składania informacji GIR oraz notyfikacji GIR pozostają bez zmian, przy czym pierwszy termin złożenia upływa 30 czerwca 2026 r.

    Belgijskie organy podatkowe zapowiedziały, że praktyczne instrukcje dotyczące składania deklaracji oraz dokumentacja techniczna (w tym formaty deklaracji i procedury ich składania) zostaną opublikowane na późniejszym etapie.

    Finlandia: Administracja Podatkowa publikuje wytyczne dotyczące identyfikacji grupy i alokacji dochodu na gruncie zasad Filaru II

    W dniu 9 kwietnia 2026 r. Fińska Administracja Podatkowa opublikowała oficjalne wytyczne dotyczące stosowania wybranych zasad Filaru II. Wytyczne zawierają szczegółowe instrukcje w zakresie identyfikacji grup w rozumieniu Filaru II, w tym określenia, które podmioty są objęte regulacjami, a które są z nich wyłączone.

    Dokument odnosi się do kluczowych kwestii, takich jak identyfikacja grupy, podmioty objęte i wyłączone, ustalanie lokalizacji podmiotów, alokacja rocznego dochodu grupy do poszczególnych jednostek oraz określanie progów stosowania przepisów w przypadku zmian struktury grupy, połączeń, podziałów oraz joint venture.

    Wytyczne weszły w życie z dniem publikacji i stanowią punkt odniesienia dla podatników w celu zapewnienia zgodności z zasadami Filaru II.

    • Niemcy: Ministerstwo Finansów publikuje projekt zmienionego rozporządzenia dotyczącego zasad Filaru II

    W dniu 8 kwietnia 2026 r. niemieckie Ministerstwo Finansów opublikowało projekt zmienionej wersji rozporządzenia regulującego stosowanie zasad Filaru II, obejmujący zmiany dotyczące zakresu, konstrukcji oraz wymiany informacji GIR.

    Projekt rozporządzenia implementuje wytyczne administracyjne OECD dotyczące art. 8.1.4 oraz 8.1.5 zasad Filaru II, opublikowane 15 stycznia 2025 r. Uwzględnia on również regulacje dotyczące przejściowych uproszczonych ram raportowania jurysdykcyjnego, opisane w pkt 8–16 dokumentu OECD z stycznia 2025 r. wprowadzającego GIR.

    Projekt rozporządzenia ma służyć jako podstawa praktycznego wdrażania zasad Filaru II przez podatników.

    • Japonia: uchwalenie pakietu side-by-side

    W dniu 31 marca 2026 r. Japonia uchwaliła pakiet reform podatkowych na 2026 r., obejmujący zmiany w krajowych przepisach Filaru II w celu wdrożenia wytycznych administracyjnych OECD wydanych w styczniu 2026 r.

    Kluczowe zmiany obejmują wprowadzenie Side‑by‑Side Safe Harbor oraz Substance‑Based Tax Incentive Safe Harbor, mających zastosowanie do lat obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2026 r. lub po tej dacie. Ponadto reforma wprowadza Ultimate Parent Entity (UPE) Safe Harbor, który ma zastosowanie do lat obrotowych rozpoczynających się 1 kwietnia 2026 r. lub po tej dacie. Transitional Country‑by‑Country Reporting (CbCR) Safe Harbor został również przedłużony o jeden rok.

    Na tym etapie nie wdrożono uproszczonej ETR Safe Harbor.

    Niezależnie od powyższego, nowelizacja obejmuje również przepisy mające na celu dostosowanie japońskiego prawa krajowego do wytycznych administracyjnych OECD ze stycznia 2025 r. Przepisy te mają zastosowanie do lat obrotowych rozpoczynających się 1 kwietnia 2026 r. lub po tej dacie.

    • Czarnogóra: wdrożenie QDMTT

    W dniu 10 marca 2026 r. Czarnogóra wdrożyła Filar II poprzez wprowadzenie Qualified Domestic Minimum Top‑up Tax (QDMTT), w dużej mierze zgodnego z Modelowymi Zasadami OECD.

    Ustawodawstwo nie przewiduje wprowadzenia IIR ani UTPR, natomiast obejmuje odpowiednie regulacje safe harbor oraz właściwe wytyczne administracyjne OECD.

    QDMTT ma zastosowanie retroaktywne do lat obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2026 r. lub po tej dacie.

    • Holandia: Administracja Podatkowa doprecyzowuje definicję joint venture na gruncie zasad Filaru II

    W dniu 9 kwietnia 2026 r. holenderska Administracja Podatkowa opublikowała wytyczne doprecyzowujące definicję „joint venture” (JV) na gruncie przepisów o podatku minimalnym obowiązujących w Holandii.

    Wytyczne wskazują, że podmiot kwalifikuje się jako JV wyłącznie wówczas, gdy jego wyniki finansowe ujmowane są metodą wartości aktywów netto w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla (UPE). Podmioty ujmowane według wartości godziwej nie kwalifikują się jako JV.

    Doprecyzowano ponadto, że podmiot może zostać uznany za JV nawet wtedy, gdy UPE posiada bezpośrednio lub pośrednio 100% udziałów, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków ustawowych. Definicja ustawowa koncentruje się na istnieniu udziału dającego prawo do co najmniej 50% zysków, kapitału lub rezerw, a nie na sprawowaniu kontroli.

    Ocena spełnienia minimalnego progu 50% udziału powinna mieć charakter ciągły, przy czym podmiot kwalifikuje się jako JV od momentu nabycia przez UPE co najmniej 50% udziału. Wytyczne są zgodne z definicją JV wynikającą z zasad Filaru II OECD oraz Dyrektywy w sprawie podatku minimalnego.

    Wytyczne obowiązują ze skutkiem natychmiastowym i zapewniają jasność administracyjną w zakresie stosowania zasad Filaru II w Holandii, wspierając ich spójne stosowanie w celu zapewnienia zgodności i raportowania.

    • Rumunia: publikuje formularze zgodności z Filarem II

    W dniu 24 lutego 2026 r. Rumunia opublikowała formularze służące do składania informacji GloBE Information Return (GIR), a także notyfikacji GIR, której celem jest wskazanie podmiotu składającego GIR w imieniu grupy.

    Wszystkie formularze muszą być składane elektronicznie. GIR oraz wszelkie powiązane płatności podatku wyrównawczego są należne w terminie 15 miesięcy od zakończenia roku obrotowego, przy czym w roku przejściowym termin ten ulega wydłużeniu do 18 miesięcy.

    Rumunia opublikowała również przewodnik wyjaśniający dotyczący GIR, który jest zasadniczo zgodny z wytycznymi OECD.

    • Szwecja: nowelizacja przepisów Filaru II, wprowadzających pakiet side‑by‑side

    W dniu 25 marca 2026 r. Szwecja opublikowała projekt nowelizacji przepisów Filaru II. Zmiany te mają na celu dostosowanie prawa krajowego do wytycznych administracyjnych OECD wydanych w styczniu 2026 r.

    Projekt przewiduje wprowadzenie systemu side‑by‑side wraz z UPE Safe Harbor oraz Substance‑Based Tax Incentive Safe Harbor. Zaproponowano również jednoroczne przedłużenie Transitional CbCR Safe Harbor. W przypadku uchwalenia, zmiany te będą miały zastosowanie do lat obrotowych rozpoczynających się po 31 grudnia 2025 r.

    Nowelizacja uwzględnia także elementy wytycznych administracyjnych OECD ze stycznia 2025 r. w prawie krajowym. Po zatwierdzeniu, przepisy te miałyby zastosowanie od 1 stycznia 2027 r., z możliwością ich retroaktywnego stosowania do lat obrotowych rozpoczynających się po 31 grudnia 2024 r.

    • Turcja: publikacja wyjaśnień dotycząc zgodności z Filar II

    W dniu 8 kwietnia 2026 r. Turecka Administracja Skarbowa opublikowała komunikat zawierający wyjaśnienia dotyczące deklaracji Globalnego Minimalnego Podatku Wyrównawczego od osób prawnych, procedur ustalania zobowiązania podatkowego oraz formularzy notyfikacyjnych składanych w tym zakresie.

    Komunikat zawierał również projekty formularzy udostępnione do celów informacyjnych.

    The Latest on BEPS and Beyond | April 2026

    • Francja: Administracyjny Sąd Apelacyjny potwierdza istnienie PE w oparciu o faktyczne miejsce zarządu we Francji

    W dniu 24 marca 2026 r. francuski Administracyjny Sąd Apelacyjny wydał orzeczenie w sprawie nr 25NT01793, badając, czy spółka zarejestrowana w Luksemburgu posiadała zakład podatkowy (PE) we Francji na podstawie miejsca zarządu. Sprawa dotyczyła luksemburskiej spółki, której udziałowcy i dyrektorzy utrzymywali, że miejsce zarządzania i prowadzenia działalności znajdowało się w Luksemburgu, podczas gdy francuskie organy podatkowe twierdziły, że spółka była w istocie prowadzona z Francji, a tym samym podlegała opodatkowaniu we Francji.

    Sprawa powstała w związku z tym, że spółka nie złożyła wymaganych francuskich deklaracji podatkowych oraz nie ujawniła prowadzenia działalności we Francji, co doprowadziło do uznania tej działalności przez francuskie organy podatkowe za nieujawnioną. W konsekwencji zastosowanie znalazł 10‑letni okres przedawnienia oraz 80% sankcja podatkowa w odniesieniu do dokonanych doszacowań.

    W swojej analizie sąd położył szczególny nacisk na to, gdzie faktycznie prowadzona była działalność gospodarcza i strategiczna spółki. Sąd stwierdził, że działalność spółki była faktycznie rozwijana z Francji, w szczególności poprzez czynności wykonywane z nieruchomości położonych we Francji oraz przez jej dyrektora. Czynności te obejmowały m.in. budowę sieci handlowych oraz zawieranie umów licencyjnych na zasadzie wyłączności, które sąd uznał za kluczowe funkcje biznesowe. Jednocześnie spółka nie była w stanie wykazać istnienia rzeczywistej działalności operacyjnej ani decyzyjnej w Luksemburgu, w tym dowodów na fakturowanie, aktywność klientów czy efektywne bieżące zarządzanie prowadzone z tej jurysdykcji.

    Sąd odrzucił znaczenie szeregu formalnych elementów, na które powoływał się podatnik, takich jak organizowanie posiedzeń zarządu w Luksemburgu, ponoszenie części kosztów administracyjnych poza Francją czy kierowanie korespondencji bankowej do Luksemburga. Podkreślił, że tego rodzaju formalne wskaźniki nie mogą przeważać nad faktycznymi dowodami wskazującymi na miejsce sprawowania rzeczywistego zarządu oraz prowadzenia działalności gospodarczej. Na tle stanu faktycznego sprawy Luksemburg nie mógł zostać uznany za miejsce, w którym w praktyce realizowano kierunek strategiczny lub działalność handlową spółki.

    W oparciu o powyższą analizę sąd uznał, że luksemburska spółka wykonywała kluczowe czynności zarządcze i operacyjne z terytorium Francji. Czynności te stanowiły zakład podatkowy we Francji na podstawie miejsca zarządu, zarówno na gruncie francuskiego prawa krajowego, jak i właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

    Prawo krajowe dotyczące zakładów podatkowych

    • Nowa Zelandia: wprowadzenie nowych regulacji dotyczących PE istotnych dla pracy zdalnej

    W dniu 30 marca 2026 r. rząd Nowej Zelandii uchwalił ustawę Taxation (Annual Rates for 2025–26, Compliance Simplification, and Remedial Measures) Act 2026 (dalej: Ustawa). Ustawa zawiera zmiany mające na celu pobudzenie nowozelandzkiej gospodarki, wsparcie zagranicznych inwestycji w infrastrukturę oraz uproszczenie obowiązków podatkowych dla nowych migrantów i pracowników zdalnych.

    Wśród innych regulacji, Ustawa przewiduje, że czynności wykonywane przez nierezydentów czasowo przebywających w Nowej Zelandii są pomijane przy określaniu rezydencji podatkowej pracodawcy zagranicznego lub podmiotów powiązanych (w tym na podstawie testu miejsca zarządu, kontroli dyrektorów oraz siedziby głównej), jak również przy ocenie, czy nierezydent ustanowił zakład podatkowy w Nowej Zelandii. Osoba odwiedzająca Nową Zelandię jest uznawana za nierezydenta dla celów podatkowych, o ile przebywa w Nowej Zelandii nie dłużej niż 275 dni w dowolnym okresie 18 miesięcy.

    Nowa regulacja umożliwia odwiedzającym wykonywanie pracy na rzecz zagranicznych pracodawców; jednak osoby te nie mogą wykonywać pracy na rzecz rezydentów Nowej Zelandii ani pracy wymagającej fizycznej obecności w tym kraju, jak również nie mogą sprzedawać towarów ani usług nowozelandzkim klientom. Część dochodów z pracy najemnej oraz usług profesjonalnych uzyskiwanych przez nierezydentów jest zwolniona z opodatkowania, o ile usługi świadczone są na rzecz nierezydentów; pozostałe dochody ze źródeł nowozelandzkich nadal podlegają obowiązującym zasadom podatkowym.

    Zmiany mają zastosowanie do osób rozpoczynających pobyt w Nowej Zelandii 1 kwietnia 2026 r. lub po tej dacie.

    PE Watch | Latest developments and trends, April 2026

    • Malezja: wydanie noty praktycznej dotyczącej opodatkowania dystrybucji REIT

    Malezyjski Urząd Skarbowy (Inland Revenue Board of Malaysia) wydał obecnie Notę Praktyczną nr 2/2026 z dnia 18 marca 2026 r., potwierdzającą zasady opodatkowania dystrybucji REIT począwszy od roku podatkowego (Year of Assessment – YA) 2026.

    Zgodnie z opublikowanymi wytycznymi, większość kategorii inwestorów (z wyjątkiem spółek będących nierezydentami, które nadal będą podlegać 24% stawce WHT) będzie zobowiązana do wykazywania dystrybucji REIT jako dochodu w malezyjskich zeznaniach podatkowych oraz do opodatkowania tego dochodu według obowiązujących stawek podatkowych.

    Malaysia: Practice note issued on tax treatment of REIT distributions

    • Francja: Administracja podatkowa publikuje procedury odzyskiwania podatku u źródła dla rezydentów wybranych państw traktatowych

    W dniu 16 marca 2026 r. francuska Administracja Podatkowa (FTA) opublikowała BOI‑INT‑DG‑20‑20‑20‑30 (dalej: Zawiadomienie), określające procedury dla rzeczywistych właścicieli należności, będących rezydentami Bahrajnu, Egiptu, Finlandii, Kuwejtu, Libanu, Omanu, Kataru, Arabii Saudyjskiej oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich, którzy – ze względu na swój status lub wielkość posiadanego udziału w podmiocie wypłacającym należności oraz brak możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub prawa krajowego Francji – mogą składać wnioski o zwrot podatku u źródła według preferencyjnych stawek.

    Poza standardowymi wymogami właściwymi dla wniosków o zwrot podatku (takimi jak formularz 5000, formularz 5001 oraz dowody pobrania podatku od dywidend lub odpowiednie potwierdzenia), Zawiadomienie wskazuje na dodatkowe obowiązki dokumentacyjne, w tym:

    • oświadczenie rzeczywistego właściciela dywidend (lub podobnego dochodu), że nie podlega on żadnemu prawnemu ani umownemu obowiązkowi sprzedaży papierów wartościowych ani zwrotu dochodu, którego dotyczy wniosek o zwrot;
    • w przypadku gdy rzeczywisty właściciel jest osobą prawną:

    - przedstawienie działalności rzeczywistego właściciela, w tym celu działalności, zasobów posiadanych w jurysdykcji rezydencji, struktury zarządczej oraz polityki dystrybucji, a także – w stosownych przypadkach – jego funkcji w ramach grupy kapitałowej, do której należy; oraz

    - informacje dotyczące okoliczności nabycia papierów wartościowych generujących dochód podlegający podatkowi u źródła.

    Zawiadomienie stanowi również, że wnioskodawca jest zobowiązany do spełnienia wszelkich dodatkowych wymogów dokumentacyjnych zgłaszanych przez FTA, w szczególności w odniesieniu do transakcji pożyczek papierów wartościowych, transakcji repo, instrumentów pochodnych itp., jak również do przedstawienia zestawień rachunków rzeczywistego właściciela ilustrujących transakcje dokonane na papierach wartościowych, z których wynikał podatek u źródła.

    France: Tax administration publishes withholding tax reclaim procedures for residents of certain tax treaty countries

    • Włochy: uchylenie zmian w reżimie participation exemption ze skutkiem retroaktywnym od 1 stycznia 2026 r.

    W dniu 27 marca 2026 r. w Dzienniku Urzędowym opublikowano dekret‑ustawę nr 38 z dnia 27 marca 2026 r., który – na potrzeby GWTR – uchylił nowe progi (w brzmieniu nadanym ustawą budżetową na 2026 r.) warunkujące zastosowanie 95% zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do dywidend i zysków kapitałowych, ze skutkiem retroaktywnym od 1 stycznia 2026 r.

    W konsekwencji nie znajdują zastosowania warunki wymagające posiadania minimalnego 5% udziału ani minimalnej wartości podatkowej udziału w wysokości 500 000 EUR.

    Italy: Changes to the participation exemption regime repealed, retroactively effective January 1, 2026

    • Kenia: orzeczenie Trybunału Odwołań Podatkowych w sprawie skutków podatkowych umorzenia kapitału pożyczki budzi niepewność

    W dniu 23 lutego 2026 r. kenijski Trybunał Odwołań Podatkowych (Tax Appeals Tribunal, dalej: Trybunał) orzekł w sprawie Premier Credit Limited przeciwko Commissioner of Domestic Taxes (Tax Appeal E1149 of 2024), że część kapitałowa umorzonej pożyczki nie stanowi kosztu uzyskania przychodu dla celów podatku dochodowego.

    W konsekwencji Trybunał utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego odmawiającą Premier Credit Limited prawa do odliczenia strat z tytułu nieściągalnych wierzytelności w zakresie odpowiadającym kapitałowej części umorzonych pożyczek.

    Trybunał uznał, że część kapitałowa pożyczki stanowi składnik majątku o charakterze kapitałowym, ujmowany w bilansie pożyczkodawcy, w związku z czym nie może zostać potraktowana jako koszt z tytułu nieściągalnej wierzytelności zgodnie z paragrafem 4 wytycznych do ustawy o podatku dochodowym dotyczących odliczalności złych długów (Income Tax Act – Guidelines on Allowability of Bad Debts, Legal Notice No. 37 of 2011).

    Kenya Tax Appeals Tribunal ruling on treatment of principal loan write-off creates uncertainty

    • ZEA: wprowadzenie przepisów dotyczących ulgi podatkowej na działalność badawczo‑rozwojową (R&D Tax Credit)

    Decyzją Ministra nr 24 z 2026 r. (Decyzja Ministerialna), wydaną 18 marca 2026 r., Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA) formalnie wprowadziły reżim ulgi podatkowej na działalność badawczo‑rozwojową (R&D Tax Credit) w ramach systemu podatku dochodowego od osób prawnych. Decyzja Ministerialna nr 24/2026 uzupełnia wydaną 31 grudnia 2025 r. decyzję Rady Ministrów nr 215 z 2025 r. w sprawie ulgi podatkowej na działalność badawczo‑rozwojową na potrzeby Federalnego Dekretu‑Ustawy nr 47 z 2022 r. o opodatkowaniu spółek i działalności gospodarczej (Decyzja Rady Ministrów).

    Reżim przewiduje bezzwrotną ulgę podatkową na działalność B+R, obliczaną według progów (tiered basis), z maksymalną kwotą ulgi do 2 000 000 dirhamów ZEA (2 mln AED) na kwalifikujący się podmiot za dany Okres Podatkowy lub Rok Obrotowy. Ulga może zostać wykorzystana do obniżenia zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych oraz – w stosownych przypadkach – podatku wyrównawczego (Top‑up Tax, TuT). Zastosowanie ulgi dotyczy Okresów Podatkowych lub Roków Obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2026 r. lub po tej dacie i podlega szczegółowym warunkom w zakresie kwalifikowalności, dokumentacji, ładu korporacyjnego oraz regulacjom antyabuzywnym.

    Reżim obejmuje również przepisy regulujące możliwość przenoszenia niewykorzystanych ulg na kolejne okresy, transfer ulg w ramach kwalifikujących się grup kapitałowych oraz sposób traktowania ulg w przypadku restrukturyzacji działalności, wraz z rygorystycznymi zasadami ich cofnięcia (claw‑back) w sytuacji, gdy przestają być spełnione warunki kwalifikujące.

    UAE issues Research and Development Tax Credit legislation

    Archiwum



    Tax Agenda

    Zapoznaj się ze zmianami i aktualnościami podatkowymi w krajach Europy Środkowej, Wschodniej i Południowej.

    Kontakt
    Chcesz dowiedziec sie wiecej? Skontaktuj sie z nami.