Newsletter Podatki Międzynarodowe

W dniu 5 września 2025 r. Sąd Podatkowy Pierwszej Instancji w Mediolanie orzekł na korzyść międzynarodowego funduszu private equity, odrzucając próbę włoskiej administracji podatkowej opodatkowania zysku kapitałowego z pośredniej sprzedaży włoskiej spółki za pośrednictwem luksemburskich spółek holdingowych.

Sąd podkreślił, że luksemburskie spółki holdingowe były rzeczywistymi podmiotami posiadającymi własne biura, personel i niezależne procesy decyzyjne, odpierając zarzuty administracji podatkowej, jakoby były one jedynie pośrednikami w celu unikania opodatkowania.

Podmioty wykorzystujące spółki holdingowe do inwestycji powinny traktować to orzeczenie jako precedens, podkreślający znaczenie utrzymywania rzeczywistej substancji operacyjnej w strukturach korporacyjnych w celu obrony przed potencjalnymi sporami podatkowymi.

W niedawnym orzeczeniu (Decyzja nr 3525 z 5 września 2025 r.) Sąd Podatkowy Pierwszej Instancji w Mediolanie stanął po stronie międzynarodowego funduszu private equity, odrzucając próbę włoskiej administracji podatkowej opodatkowania zysku kapitałowego z pośredniej sprzedaży włoskiej spółki.

Italy | Milan first-tier Tax Court rules against alleged interposition of holding companies

Objaśnienia wydawane przez luksemburski organ podatkowy 22 sierpnia 2025 r. dotyczący stosowania przepisów o odwróconych podmiotach hybrydowych do funduszy inwestycyjnych zawierają istotne wyjaśnienia dotyczące definicji zbiorowego wehikułu inwestycyjnego (CIV). Przepisy o odwróconych podmiotach hybrydowych nie mają zastosowania do luksemburskich podmiotów będących CIV.

Prawo definiuje CIV jako fundusz inwestycyjny lub wehikuł, który (1) jest szeroko dostępny, (2) posiada zdywersyfikowany portfel papierów wartościowych oraz (3) podlega regulacjom ochrony inwestorów w kraju, w którym został utworzony. Objaśnienia zawierają szczegóły dotyczące interpretacji tych trzech kryteriów.

GWTR | Luxembourg: Tax authority clarifies treatment of collective investment vehicles under reverse hybrid entity rules

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 września 2025 r., sygn. II FSK 617/25 uznał, że przedsiębiorstwo lub ZCP mogą stanowić przedmiot umowy leasingu podatkowego w rozumieniu art. 17a pkt 1 u.p.d.o.p., ponieważ przepisy dopuszczają amortyzację dodatniej wartości firmy powstałej w wyniku oddania do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa (ZCP).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 17 września 2025 r., sygn. I SA/Kr 515/25 orzekł, że pożyczka, która została udzielona przez spółkę podmiotowi powiązanemu stanowi dochód z tytułu ukrytych zysków określonych w art. 28m ust. 3 pkt 1 u.p.d.o.p. i podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 września 2025 r., sygn. III SA/Wa 1070/25 orzekł, że dodatni wynik na transakcji IRS nie stanowi przychodu o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13 u.p.d.o.p., ponieważ nie wynika on z finansowania innych podmiotów, lecz z rozliczenia instrumentów pochodnych służących zabezpieczeniu stóp procentowych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 września 2025 r., sygn. II FSK 88/23 uznał, że w Polsce nie powstanie zakład w postaci zależnego przedstawiciela, jeżeli współpracownik spółki holenderskiej nie ma możliwości zawierania umów w jej imieniu i jego rola ogranicza się do utrzymywania kontaktów z dostawcami, wyszukiwania nowych dostawców i przedstawiania spółce preferowanych przez dostawcę warunków zamówienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z dnia 4 września 2025 r., sygn. I SA/Wr 175/25 wskazał, że art. 11e pkt 2 u.p.d.o.p. wymienia dwie przesłanki korekty cen transferowych. Pierwsza dotyczy zmiany istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki, natomiast druga obejmuje uzyskanie wiedzy na temat wysokości faktycznie poniesionych kosztów lub uzyskanych przychodów będących podstawą obliczenia ceny transferowej.

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 25 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.404.2025.3.AW potwierdził, że transakcja sekurytyzacji w odniesieniu do wierzytelności wynikających z umów pożyczek oraz świadczenie przez spółkę usług administrowania wierzytelnościami nie będą stanowiły płatności, o których mowa w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 u.p.d.o.p.

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 24 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.335.2025.1.DD wskazał, że podatek dochodowy pobrany u źródła od wypłacanego wynagrodzenia z tytułu świadczonych na rzecz klientów kolumbijskich usług, będzie mógł podlegać odliczeniu od CIT w Polsce do wysokości limitu, obliczonego na podstawie art. 20 u.p.d.o.p.

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 23 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.156.2021.14.EJ uznał, że działalność austriackiej spółki prowadzona za pośrednictwem oddziału, polegająca na świadczeniu wsparcia posprzedażowego w formie help desku, nie ma charakteru działalności pomocniczej i prowadzi do powstania zakładu zagranicznego tej spółki na terytorium Polski.

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 23 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.544.2020.12.SG uznał, że wynagrodzenie wypłacane za usługi ubezpieczeniowe na rzecz zakładów ubezpieczeń zarówno, gdy płatność dokonywana jest bezpośrednio, jak i w okolicznościach dokonywania płatności za pośrednictwem spółki szwedzkiej, nie mieści się w katalogu zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p.

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 17 września 2025 r., sygn. 0111-KDWB.4010.81.2025.1.AW potwierdził, że opłaty za korzystanie z form w ramach procesu produkcji stanowią opłaty za korzystanie z urządzenia przemysłowego i podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła jako należności licencyjne.

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 5 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.305.2025.1.AG wskazał, że opłaty naliczane przez kontrahentów za niezawinione dodatkowe koszty realizacji usługi, np. opóźnienia w transporcie, mające na celu rekompensatę dłuższego zajęcia środków transportu, nie stanowią należności za użytkowanie urządzeń przemysłowych, handlowych ani naukowych.

Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 4 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.351.2025.1.AW uznał, że wynagrodzenie wypłacane licencjodawcy za nabycie produktów cyfrowych umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie sprzętu magazynowego, które mogą być sublicencjonowane do użytkowników końcowych, jest należnością określoną w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.